Wat als u een app was?

Wij helpen u graag op weg

Van Beekstraat 114
1121 NS Landsmeer
T 020 - 8468174

Naar contact

Wat als u een app zou zijn?

Ik heb een nieuwe monitor gekocht om mijn laptop op aan te sluiten. Na een operatie aan mijn netvlies en het naderen van het midlife point lukte het mij niet meer om alles op een klein scherm te zien. C’est la vie. Nu ben ik geen groot techneut en hoop dus altijd op ‘plug and play’ zoals dat zo mooi heet. Simpel aansluiten en dan eenvoudig het beeld kunnen aanpassen zodat ik er goed mee uit de voeten kan. Gedurende 2 uur ging ik van hoopvol en verwachtingsvol naar gefrustreerd en chagrijnig. Gelukkig uiteindelijk wel met het gewenste succes maar toch…..

Mijn nieuwe monitor en mijn laptop hadden niets in de gaten. Ik heb gewoon lekker zitten prutsen en toen ik op ploffen stond de frustratie even met de mensen om mij heen gedeeld. Gelukkig is mijn lieve vrouw erg geduldig en begripvol en zijn mijn toetsenbord en muis van stevig materiaal gemaakt. Het maakte dat ik moest denken aan Rana el Kaliouby die op TED haar app presenteerde die in staat is emoties op de gezichten van mensen te herkennen.

Stel nu eens dat mijn laptop of nieuwe monitor konden zien hoe het met mij ging. Dat zij mijn emotie herkenden. Dan zouden zij zien dat ik in mijn zoogdierenbrein ben geschoten. Ik wil vechten, vluchten of bevriezen. En dat betekent dat ik niet meer daadwerkelijk informatie opneem.

Herkennen wie zich in welke staat bevindt

Het bewust zijn dat één of beide van de gesprekspartners zich in een zoogdierenbreinstatus bevindt kan al enorm helpen bij het beperken van de mate van escalatie van een conflictsituatie. Vraag uzelf eens af, hoe voel ik mij nu? Ben ik vechtlustig, weet ik niet meer wat te doen, of wil ik vluchten? Of kunt u dit bij de ander bespeuren? Inzicht hierin kan al enorm helpen bij het voorkomen of oplossen van conflicten. Bijvoorbeeld door even een time-out te nemen of voor te stellen.

Een app die emoties scant

Hoe mooi zou het zijn als mijn apparatuur in staat was geweest mijn gemoedstoestand te meten. Dat de app van Rana el Kaliouby  geïnstalleerd was en mijn computer zou zeggen, ‘Ivor neem even een time-out, dan maken we een nieuwe start’. Zover is het nog niet. Maar hoe vaak komt het niet voor dat u achter uw laptop of smartphone zit en de ander iets schrijft dat u raakt. Of uw eigen bericht komt niet juist over de bühne. Hoe kan u duidelijk maken hoe u zich voelt? En kan u dat ook bij de ander peilen? U kunt natuurlijk emoticons meesturen, uitroeptekens gebruiken of wat dan ook. Maar hoe mooi zou het zijn als u van de ander wist hoe hij of zij zich voelde? Dat de techniek hier pro-actief helpt om ons menselijk gestuntel te compenseren. Hoe zou dan een gesprek via email, whatsapp of vergelijkbare diensten eruit zien?

[U] “Mag ik er op rekenen dat ik morgenochtend je analyse ontvang?”[Ontvanger van uw bericht]“Hoe kan je dit nu voorstellen, je weet dat we die deadline niet halen” [app signaleert: ‘vlucht’ emotie bij de zender]. Op het moment dat u deze informatie krijgt weet u, de ander voelt zich onder druk gezet. U kan begrip tonen. “Zit je klem? Wat is er aan de hand?” De ander reageert, “pfff ja mega druk hier en mijn vrouw plots ziek L”. [U]: “Dat wist ik niet. Kan ik je ergens mee helpen?”[Ander]: “Dat hoeft niet, maar dank voor je begrip. Is morgen eind van de dag ook goed?” [app signaleert hoop]etc.

Op bovenstaande manier wordt door gebruik van techniek mogelijk gemaakt wat we thans nog door dezelfde techniek missen. Namelijk de menselijke expressie. Met alle onbegrip van dien bij tijd en en wijle. Maar ook in het echte leven willen we dit soort signalen nog wel eens missen. Denk de komende weken eens, “als ik die app was, dan zou ik denk dat die ander zich ….. voelt”. Benoem het en u zult zien dat de conversatie over een moeilijk onderwerp veel positiever en constructiever verloopt.

Reactie toevoegen